jak to jest, że po dwóch miesiącach zupełnego zapomnienia o tej stronie, w reszcie wchodzę, czytam, i czuję jak twarz mi płonie ze wstydu nad bzdurami i żałościami jakie ee zraniona nastolatka może pisać.
chciałabym być taka wyniosła, taka głęboka. wszystko sprowadza się do jednego. i co z moją oryginalnością?!

nie lubię zastanawiać się co na siebie włożyć, nie lubię myśleć co ludzie powiedzą, nie lubię myśleć o ludziach, o mężczyznach. a jednak to właśnie zajmuje większość mojego i tak zmarnowanego czasu.

nic nie jest takie jakie sobie wymarzyliśmy niestety, przychodzi taki czas kiedy każdy z osobna to zrozumie. niektórzy będą musieli być bardzo zranieni, niektórzy będą musieli wylecieć ze szkoły, żeby dotarło, że nie wystarczy pstryknąć i już, gotowe.

w sumie żyję dobrze, mam te swoje błahe problemy jak dawniej, mam swoje miłostki zaczynające i kończące się na gadu gadu, wszystko tak jak dawniej, ale ja już nie jestem taka sama. o ;]

ownlog.com :: forum :: wróć